اگر آن ۱۳ میلیون رای میرحسین موسوی، به بهانه عدم احراز صلاحیت هاشمی، با صندوق آرا قهر نکنند، اگر لایههای رقیقتر آرای خاکستری، متاثر از تبحر روحانی در فن بیان، به ایشان مایل شوند، اگر عارف، زرنگی کند و به نفع شیخ دیپلمات اطلاح طلب کنار برود، اگر آقایان هاشمی؛ خاتمی؛ سیدحسن خمینی؛ موسوی خوئینیها و زندانیان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بهزاد نبوی؛ مصطفی تاجزاده و… با رفتاری انقلابی ذرهای تدبیر کنند و در حمایت از روحانی حسن، متحد و یک دل و یک پارچه وارد صحنه شوند.
اگر حسن روحانی مثل شب شبکه دو، باز هم طریقه سخن و سخنوری را به این همه نامزد اصولگرا، به این همه منم منم خودبزرگ بین، به این همه پر ادعای موئتلفهای و انجمن حجتیهای و به این همه کاندید کج اندیش مصباحیهای، تدریس کند و یاد دهد، و اگر محافظهکاران محترم، باز هم در این روند بیعقل و رویه بیمنطق، به نفع یک نامزد کنار نروند، باخت ملس جریان محافظهکار و حذف تاریخی آنان همچون دوم خرداد ۱۳۷۶ در راه است.
ذهن شلوغ من