هنرمند اگر سیاسی عملگرا نباشد به درد نمیخورد. گوشه پرت کافیشاپ و فیسبوک مینشیند به هات چاکلتش شکر اضافه میکند و عر میزند چرا فضا بسته است؛ دوست دارد یک عده بروند کشته شوند تا فضا برای او باز شود؛ تا انگ زیرزمینی و غیر مجاز بودن هم بهش نخورد.
در آگوست و سپتامبر ۲۰۰۶، بنکسی بیش از پانصد نسخه از سی دی های اولین آلبوم پاریس هیلتون به نام پاریس را در چهل و هشت فروشگاه مختلف در سراسر بریتانیا با سی دی هایی که خودش روی جلدشان را طراحی کرده بود و حاوی رمیکس هایی از دانجر ماوس بودند، عوض کرد.
بنکسی؛ پاریس هیلتون
هنرمند معترض؛ هنرمند لیبرال
آهنگهای این آلبوم های ابداعی عناوینی داشتند نظیر «من چرا مشهورم؟» «من چه کار کرده ام؟» و «من چرا هستم؟» پیش از اینکه مسئولین فروشگاه ها متوجه شوند و این آلبوم ها را جمع آوری کنند تعدادی از آنها فروش رفته بود. بعدتر بعضی از این آلبوم ها در حراج های آنلاین تا قیمت هفتصد و پنجاه پوند هم به فروش رسیدند.
روی جلد این سی دی ها تصویر دستکاری شده پاریس هیلتون را در حالی نشان می داد که به نظر می رسید بالاتنه او برهنه است. یکی دیگر از روی جلدها هیلتون را در حالی نمایش می داد که سر یک سگ را روی گردن دارد.
در نمونه دیگری تصویری از او در حال پیاده شدن از یک ماشین گرانقیمت با تصویر عده ای بی خانمان مونتاژ شده بود. عنوان این روی جلد این بود خودنمایی نود درصد از موفقیت است. بنکسی هم دقیقن میخواهد هماین حرف شما را به پاریس هیلتون این نماد زن لایلونی مدرن بگوید: تو به درد نمیخوری اصلن نمیخواهی که به درد بخوری.
مشکل اینجاست وقتی فرانس ۲۴ خبری به این گندگی میرود "آثار هنری غیرمجاز راهی گالریهای زیرزمینی" هر کس این فضا را ندیده باشد فکر میکند یک جنبش زنده اعتراضی برعلیه جریان حاکم دارد زیرزمین نوآرترین شهر جهان نفس میکشد.
بعد میگویند چرا جنبش سبز پیروز نشد؟! چطور میشود خودسوزی محمد بوعزیزی در شهری حاشیهای در تونس سراسر جهان عرب را ملتهب میکند؛ هماین عربهایی که قوم آریایی اونها را به ملخخور بودن متهم میکنند.
ولی این همه خودیرانگری؛ خودکشی؛ خودسوزی؛ قتل و جنایت نمیتواند به رگ غیرت نوادگان عقب افتاده هخامنش فشار بیاورد؟ چون وجدانهای بیدارش چریکهای لیبرالی هستند که بد جور هم اعتقاد دارند به خاطر عقیدهشان زنده بمانند و زندگی کنند.
زیرزمینی و غیر مجاز بودن خیلی خوب است؛ نشان میدهد هنرمند خارج از جریان حاکم دارد رفتار میکند؛ مثل بنکسی؛ فعال؛ منتقد سیاسی و هنرمند معترض. البته بنکسی چون سیاسی حرف میزند غیرمجاز است ولی هنرهایی که در گالری مخفیها در تهران به نمایش در میآید به جرم سیاسی زیرزمینی نشدهاند!
همیشه اینجاها است یاد اون جمله نغز احمد شاملو در اعتراض به موسیقی سنتی خطاب به لطفی میافتم: " شعر نو هیچ گاه نتوانست از دایرهی محدود روشنفکری خود فراتر رود و راهی به توده های میلیونی پیدا کند..."
شرح تابلو:
دیوار حائل کرانه باختری رود اردن، بیت لحم؛ فلسطین اشغالی. بنکسی
ذهن شلوغ من